Auteur(s): Dr. Davy Dries

Sibling incest (seksueel misbruik tussen broers en zussen) is een complex en onderbelicht fenomeen binnen intrafamiliaal geweld, dat de gezinsdynamiek ernstig kan verstoren. In deze beschouwing wordt nagegaan wat sibling incest inhoudt, welke impact het heeft op gezinnen en welke systeemtherapeutische benaderingen worden gebruikt in de klinische praktijk. 

Onderzoek suggereert dat sibling incest mogelijk vaker voorkomt dan ouder-kind incest, al zijn prevalentiecijfers onzeker door onderrapportage en het taboekarakter van het thema. Ondanks de beperkte aandacht in onderzoek wijzen studies op ernstige en langdurige gevolgen, vergelijkbaar met andere vormen van seksueel misbruik. Deze impact strekt zich uit tot de psychosociale ontwikkeling, identiteitsvorming en de bredere gezinsrelaties.

Vanuit systemisch perspectief wordt sibling incest begrepen als een fenomeen dat ingebed is in de familiale context. Risicofactoren situeren zich zowel op individueel niveau (zoals beperkingen in morele ontwikkeling) als op gezinsniveau (zoals verwaarlozing, instabiele gezinsstructuren en intergenerationele geweldspatronen). Dit onderstreept het belang van een gezinsgerichte benadering in zowel diagnostiek als behandeling.

In de klinische praktijk staat veiligheid centraal als noodzakelijke voorwaarde voor herstel en traumaverwerking. Tegelijk bestaat er geen uniforme behandelstrategie; interventies moeten afgestemd worden op de specifieke gezinsdynamiek. Bestaande modellen benadrukken het belang van systemisch werken, duidelijke grenzen, risicotaxatie en het betrekken van alle gezinsleden. Hulpverlening dient een evenwicht te vinden tussen bescherming van het slachtoffer, verantwoordelijkheid van de pleger en het herstel van gezinsrelaties waar mogelijk. Men kan besluiten dat het systeemtheoretische kader een effectieve invalshoek is in het werken met sibling incest.