Androgeen deprivatie therapie bij mannen die een zedendelict pleegden: wanneer en hoe af te bouwen, te wijzigen of te stoppen?

  • Auteur Inge Jeandarme, Sophie Verschueren, Hein Bokern, Jan De Laender, Jacques Lucieer, Philippe Marcq, Guy T'Sjoen, Jelle Troelstra, Dirk Van de Putte, Bieke Van Haecke, Dirk Vanderschueren & Luk Gijs
  • Pdf openbaar No

Androgeen deprivatie therapie (ADT) is een waardevolle aanvulling bij psychotherapeutische behandelingen bij mannen met een parafiele stoornis en een verhoogd risico op recidive. De behandeling kan echter gepaard gaan met hinderlijke tot ernstige bijwerkingen. Ook wordt het vrijwillige karakter van de noodzakelijke geïnfomeerde toestem- ming van de patient in vraag gesteld. In de praktijk leidt dit tot vragen om ADT te stoppen, te verminderen dan wel te wijzigen. De literatuur biedt echter weinig concrete richtlijnen met betrekking tot de beoogde behandelduur. Het doel van deze studie is het ontwikkelen van een consensus-based richtlijn inzake de besluitvorming tot aanpassing van ADT bij mannen met een parafiele stoornis. Aan de hand van de gemodificeerde Delphi-methode werden in drie rondes experts bevraagd over de ideale behandelduur van ADT. De criteria van de COSTLow-R schaal werden beoor- deeld op hun bruikbaarheid en relevantie in het kader van stopzetting dan wel wijziging van ADT. Aanbevelingen zijn gevormd op basis van de mate van consensus tussen de experts. Er werd geen consensus bereikt omtrent de vereiste minimale behandelduur, maar de experts waren het er wel over eens dat er geen maximum duur is. Stopzetting is gerechtvaardigd bij het ontstaan van ernstige onbehandelbare bijwerkingen en bij het intrekken van toestemming door de patient. Psychiaters hebben de eindbeslissing over het stopzetten dan wel wijzigen van ADT. Voor het meren- deel van de criteria van de COSTLow-R schaal die gebruikt kan worden ter onderbouwing van deze beslissing vonden de psychiaters in de huidige studie sterke of zwakke consensus. Drie extra criteria werden aan de lijst toegevoegd. Bij gebrek aan een empirische validering, is een richtlijn gebaseerd op een transparante overeenstemming een eerste stap in een betere onderbouwing van de besluitvorming tot aanpassing van ADT.

Gepubliceerd in 2021, jaargang 45, Nummer 3

Recidive van jongens die de Leerstraf Seksualiteit hebben gevolgd

  • Auteur Stans de Haas, Chantal van den Berg, Catrien Bijleveld, Marianne Jonker, & Jan Hendriks
  • Pdf openbaar Yes

Het voorkomen van recidive van seksueel grensoverschrijdend gedrag en andere strafbare feiten is onderzocht onder 686 jongens die tussen 1997 en 2009 deelgenomen hebben aan een Leerstraf Seksualiteit. Dit was een verplicht trainingsprogramma opgelegd door Justitie aan een specifieke groep jongens die vrijwel allemaal voor de eerste keer waren veroordeeld voor een zedendelict (first-offenders). De gemiddelde trainingsduur was 10 tot 12 wekelijkse individuele sessies. Om recidive van de onderzoeksgroep te bestuderen is gebruik gemaakt van uittreksels uit de Justitiële Documentatie van het ministerie van Veiligheid en Justitie. Daarnaast zijn gegevens over deelnemers en training op een gestructureerde wijze gedocumenteerd via een registratieformulier. De gemiddelde follow-up tijd na beëindiging van de leerstraf bedroeg 7,5 jaar (SD = 2,9 jaar) met een range van 1 maand tot 15,3 jaar. Van de onderzoeksgroep recidiveerde slechts 4% met een zedendelict, 30% recidiveerde met een gewelds- of vermogensdelict, ruim een derde van de onderzoeksgroep recidiveerde met een verkeersdelict of andere feiten en 31% recidiveerde niet. Implicaties van deze resultaten voor bejegening en aanpak van deze groep jongens die een zedendelict hebben gepleegd worden besproken.

Gepubliceerd in 2015, jaargang 39, Nummer 2

ISSUES