Van seksuele zonde tot een vorm van seksuele voorkeur

  • Auteur(s) Angela J. M. Crott
  • Show to public Yes

De geleidelijke acceptatie van homoseksualiteit in de twintigste eeuw in Nederland is goed te volgen aan de hand van de vier discoursen die gedurende de eeuw in opvoedboeken voor jongens zichtbaar worden. Met het geloof stevig in het zadel staat in het eerste en het tweede discours homoseksualiteit als seksuele zonde centraal. Door de secularisatie en de seksuele revolutie in de jaren zestig krijgt homoseksualiteit als een vorm van seksuele voorkeur alle aandacht in discours drie en vier.
In het eerste discours, dat doorloopt tot in de jaren zestig, wordt de oudere homoseksueel als verleider van de jongen neergezet. Het tweede discours van homoseksualiteit als een voorbijgaande fase in een - vooral geestelijke - jongensvriendschap, komt in de jaren vijftig tot stilstand. Het derde discours van homoseksualiteit als een aangeboren seksuele gerichtheid neemt een aanvang in het begin van de jaren zestig en blijft, ondersteund door de homoemancipatiebeweging van de jaren zeventig, een vaststaand gegeven in de jongensopvoedboeken. Vanaf midden jaren tachtig komt het vierde discours op gang waarin opvoeders de homoangst van puberjongens onderkennen en proberen te bezweren.
In hun zoektocht naar hun mannelijke identiteit verwerpen veel jongens andermans en eigen (vermeende) homoseksuele en dus onmannelijke neigingen tot intimiteit. Deze homo-angst belemmert hun acceptatie van homoseksualiteit. Het is aan ouders en andere opvoeders jongens er steeds opnieuw op te wijzen dat homoseksualiteit en mannelijkheid elkaar niet hoeven uit te sluiten.

Gepubliceerd in 2017, jaargang 41, Nummer 1

Recidive van jongens die de Leerstraf Seksualiteit hebben gevolgd

  • Auteur(s) Stans de Haas, Chantal van den Berg, Catrien Bijleveld, Marianne Jonker, & Jan Hendriks
  • Show to public Yes

Het voorkomen van recidive van seksueel grensoverschrijdend gedrag en andere strafbare feiten is onderzocht onder 686 jongens die tussen 1997 en 2009 deelgenomen hebben aan een Leerstraf Seksualiteit. Dit was een verplicht trainingsprogramma opgelegd door Justitie aan een specifieke groep jongens die vrijwel allemaal voor de eerste keer waren veroordeeld voor een zedendelict (first-offenders). De gemiddelde trainingsduur was 10 tot 12 wekelijkse individuele sessies. Om recidive van de onderzoeksgroep te bestuderen is gebruik gemaakt van uittreksels uit de Justitiële Documentatie van het ministerie van Veiligheid en Justitie. Daarnaast zijn gegevens over deelnemers en training op een gestructureerde wijze gedocumenteerd via een registratieformulier. De gemiddelde follow-up tijd na beëindiging van de leerstraf bedroeg 7,5 jaar (SD = 2,9 jaar) met een range van 1 maand tot 15,3 jaar. Van de onderzoeksgroep recidiveerde slechts 4% met een zedendelict, 30% recidiveerde met een gewelds- of vermogensdelict, ruim een derde van de onderzoeksgroep recidiveerde met een verkeersdelict of andere feiten en 31% recidiveerde niet. Implicaties van deze resultaten voor bejegening en aanpak van deze groep jongens die een zedendelict hebben gepleegd worden besproken.

Gepubliceerd in 2015, jaargang 39, Nummer 2

ISSUES